De Royale Mile
Door: Brenda
Blijf op de hoogte en volg Brenda
16 Juni 2012 | Verenigd Koninkrijk, Edinburgh
Als we aankomen in Edinburgh is Pat al geland en omdat ze alleen handbagage heeft staat ze al even op ons te wachten. We hebben met ze drieën een appartement gehuurd in de Western Harbour zo’n 13 km van het vliegveld vandaan. We zijn nog veel te vroeg om te mogen inchecken dus droppen onze bagage een gaan naar de Ocean Terminal om lunch c.q. ontbijt te scoren. De Ocean Terminal is een grote indoor Shoppingmall met o.a. ook een bioscoop.
Bij de bioscoop is ook een hurricane simulator te vinden. Zoiets heb ik in Nederland nog nooit gezien. De grootste attracties is echter het voormalige Koninklijke jacht Britannia. Pat wil deze heel graag zien dus de rest van de middag slenteren we door en langs Royal chambers, kombuizen en machinekamers etc. Lekker stijf aangekleed en genoeg mogelijkheden tot extra vertier.
Terug bij het appartement geven ze ons eerst de verkeerde sleutel en zo staan we dan opeens in de huiskamer van andere gasten. Je had hun gezichten moeten zien dat was wel even hilarisch. Ons penthouse ligt op de zesde verdieping en heeft een balkon dat over de haven en de stad uitkijkt met dit zonnige weertje geen straf. ’S Avonds moet er natuurlijk naar de voetbalwedstrijd van Nederland gekeken worden. Hierdoor missen we wel het aansteken van het Olympische vuur dat omstreeks dezelfde tijd gebeurd bij het kasteel van Edinburgh. Deze happening wordt live uitgezonden totdat het voetbal begint.
De volgende dag nemen we zo’n prachtige dubbeldekker bus naar het centrum. Natuurlijk moet ik wel bovenin bij het raam zitten. Ik wil volop van het uitzicht kunnen genieten. We rijden door de buurt waar de tweede vrouw van mijn opa vandaan komt. Aangezien ik vergeten ben het adres mee te nemen kunnen we niet even snel een blik op de juiste straat werpen. Het ziet er allemaal erg oud uit.
De belangrijkste straat ligt op de heuvel naar het kasteel toe. Dat voel je meteen lekker in je kuiten. Omdat voor de komende dagen regen wordt voorspelt gaan we nu de zon schijnt eerst Arthur’s seat beklimmen. Om bij het Holyrood Park te komen waar deze heuvel zich bevind moeten we eerst de Royal Mile af. De verbindingsroute tussen de Castle Rock in het westen en The Palace of Hollyroodhouse in het oosten. De Royal Mile bestaat uit vier oude straten, die de voornaamste verkeersader van het Middeleeuwese Edinburgh was. Onderweg kun je een blik werpen in de 66 zijstraatjes waar het verleden nog goed zichtbaar is.
Onderaan de Royal Mile laten we Pat achter bij de Dynamic Earth ze heeft hoogtevrees en wil niet met ons mee naar boven.
Het is heel apart om midden in de stad zo’n heuvel te zien. Arthur’s seat is eigenlijk een vulkaan die al 350 miljoen jaar is uitgedoofd. Vroeger was dit een Koninklijk jachtgebied dat kun je nu in 2012 niet meer voorstellen. Arthur’s seat is waarschijnlijk een verbastering van Archers seat (boogschutterszetel) en heeft niets te maken met koning Arthur. Het opvallendst zijn de Salisbury Crags Prachtige rode kliffen die je al van kilometers ver kunt zien. Het mooiste uitzicht heb je van de top op 251 m hoogte. Er leiden diverse wegen naar de top maar wij nemen natuurlijk weer de moeilijkste en gaan via Radical Road. We hadden afgesproken max. 2 uur weg te blijven. We schieten echt niet op en puffen als een stoomlocomotief. Maar na 75 minuten staan we dan toch op de top waar we bijna meteen van afgeblazen worden. Wat is het hier koud en winderig. Het uitzicht is fenomenaal. Je kunt 360 º om je heen kijken. Prachtig uitzicht op het kasteel, het Koninklijke paleis en in de verte ons appartement. Naar beneden nemen we een andere weg en we staan al binnen 10 minuten weer beneden. Dat is hele andere koek. Na Pat weer opgepikt te hebben klimmen we de Royal Mile weer om een late lunch te hebben.
Nu we in Schotland zijn kunnen we een Whisky tour niet overslaan. We gaan daarom naar de Scotch Whisky Experience. De rondleiding begint met een tochtje in een whiskyvat en daarna een uitleg over vier gebieden in Schotland waar Whisky gemaakt wordt. We hebben een kaart gekregen met vier gekleurde vakjes, elk behorend bij een bepaald gebied. Om de beurt mogen we een deurtje open en aan de geur ruiken. Islay ruikt naar verbranden turf, Lowland naar citroen, Highland naar een kruid en Speyside naar banaan wat zij peer noemen. Het meeste stinkt echt enorm. Je mag er 1 uitkiezen om te proberen.Ik ga voor de Speyside. Wat een bocht een uur later brand het nog steeds van binnen.
Inmiddels is het tijd geworden voor avondeten. Pat heeft altijd al eens willen eten in een Hardrock café maar heeft nog nooit de kans gehad. Tom en ik hebben al wel eens bij een hardrock café gegeten al is dat voor mij wel al 15 jaar geleden. We laten haar wens dus graag in vervulling gaan en wat blijkt het is vandaag 41 jaar geleden dat de eerste Hardrock cafe geopend werd. Dit was niet in Amerika zoals wij dachten maar in Londen. We krijgen dus een lekker stukje taart. Pat haalt me over om een cocktail te nemen we kiezen voor de Hurricane. Die natuurlijk mierzoet is. Pat lust het niet en zo moet ik opeens twee bellen opdrinken. Uiteindelijk lukt het me niet om ze leeg te krijgen na 1,5 geef ik het echt op. Tijd om terug te keren naar het appartement.
Op onze derde dag komt het met bakken uit de lucht dus gaan we opzoek naar een binnen activiteit. We beginnen bij Jenners. Deze winkel werd in 1830 opgericht en staat als bekend als beste winkel van de stad. Je kunt het vergelijken met een soort Bijenkorf. Daarna even gelachen om de lingerieafdeling van de Primark. Omdat het regent mogen we van Tante Allie op haar kosten iets leuks gaan doen. Pat loopt al drie dagen te zeggen dat ze naar de Camera obscura en World of illusions wil. Dat lijkt me niet helemaal niks maar het is haar feestje. De Camera obscura vind ik niks maar de World of illusions is echt lachen. We gaan door een o.a. door een labyrint, voetballen met een projector en laten onze hoofd op een schaal serveren. Het leukste is nog het lopen over een brug terwijl de wereld om je heen draait, een soort villa volta (Efteling). Ik ben gewoon misselijk als ik aan de andere kant sta. Apart hoe schijn je kan bedriegen.
Hierna is het tijd voor een echte Engelse High Tea net natuurlijke heerlijke scones. Ik heb het idee dat ik voor het grootste gedeelte van de dag aan het eten ben sinds ik in Edinburgh ben aangekomen. Het blijft maar regen dus sluiten we de middag af in de bios met Snowwhite & the Hunchman. Een slecht verhaal maar wel prachtige natuur en mooie effecten.
We sluiten de avond af in een pub met het EK, Engeland tegen Zweden. Een rare gewaarwording de schotten haten de Engelse. Dus juichen ze bij de Engelse een beetje maar gaan ze bij een Zweeds doelpunt echt uit hun dak.
De laatste dag in Edinburgh heb ik het eigenlijk wel gezien. Het blijft maar regen en niemand heeft enige puf, inspiratie om iets te gaan doen. Ik sterf het af van de kou maar wordt gek van het niets doen dus uiteindelijk gaan we toch met ze drieën het kasteel van Edinburgh bekijken. Het gaat vooral over de oorlog dus niet echt interessant maar het houdt ons bezig en van de straat.
Wat is ons vooral opgevallen in Edinburgh: we hebben geen MC gezien ook al zijn die er wel. Kaplaarzen in verschillende uitvoeringen zijn in. De Schotten haten de Engelse, hebben gratis WIFI in de bus. Bij het kijken van het EK op TV kun je kiezen welke commentator je wilt hebben en op de vrouwen wc hangen tampons en op de mannen wc’s viagra pillen en/of luchtjes waarbij de vrouw meteen voor je voeten valt. We hebben een aantal mannen in kilt gezien maar niet onder de rok kunnen gluren.
Bij de bioscoop is ook een hurricane simulator te vinden. Zoiets heb ik in Nederland nog nooit gezien. De grootste attracties is echter het voormalige Koninklijke jacht Britannia. Pat wil deze heel graag zien dus de rest van de middag slenteren we door en langs Royal chambers, kombuizen en machinekamers etc. Lekker stijf aangekleed en genoeg mogelijkheden tot extra vertier.
Terug bij het appartement geven ze ons eerst de verkeerde sleutel en zo staan we dan opeens in de huiskamer van andere gasten. Je had hun gezichten moeten zien dat was wel even hilarisch. Ons penthouse ligt op de zesde verdieping en heeft een balkon dat over de haven en de stad uitkijkt met dit zonnige weertje geen straf. ’S Avonds moet er natuurlijk naar de voetbalwedstrijd van Nederland gekeken worden. Hierdoor missen we wel het aansteken van het Olympische vuur dat omstreeks dezelfde tijd gebeurd bij het kasteel van Edinburgh. Deze happening wordt live uitgezonden totdat het voetbal begint.
De volgende dag nemen we zo’n prachtige dubbeldekker bus naar het centrum. Natuurlijk moet ik wel bovenin bij het raam zitten. Ik wil volop van het uitzicht kunnen genieten. We rijden door de buurt waar de tweede vrouw van mijn opa vandaan komt. Aangezien ik vergeten ben het adres mee te nemen kunnen we niet even snel een blik op de juiste straat werpen. Het ziet er allemaal erg oud uit.
De belangrijkste straat ligt op de heuvel naar het kasteel toe. Dat voel je meteen lekker in je kuiten. Omdat voor de komende dagen regen wordt voorspelt gaan we nu de zon schijnt eerst Arthur’s seat beklimmen. Om bij het Holyrood Park te komen waar deze heuvel zich bevind moeten we eerst de Royal Mile af. De verbindingsroute tussen de Castle Rock in het westen en The Palace of Hollyroodhouse in het oosten. De Royal Mile bestaat uit vier oude straten, die de voornaamste verkeersader van het Middeleeuwese Edinburgh was. Onderweg kun je een blik werpen in de 66 zijstraatjes waar het verleden nog goed zichtbaar is.
Onderaan de Royal Mile laten we Pat achter bij de Dynamic Earth ze heeft hoogtevrees en wil niet met ons mee naar boven.
Het is heel apart om midden in de stad zo’n heuvel te zien. Arthur’s seat is eigenlijk een vulkaan die al 350 miljoen jaar is uitgedoofd. Vroeger was dit een Koninklijk jachtgebied dat kun je nu in 2012 niet meer voorstellen. Arthur’s seat is waarschijnlijk een verbastering van Archers seat (boogschutterszetel) en heeft niets te maken met koning Arthur. Het opvallendst zijn de Salisbury Crags Prachtige rode kliffen die je al van kilometers ver kunt zien. Het mooiste uitzicht heb je van de top op 251 m hoogte. Er leiden diverse wegen naar de top maar wij nemen natuurlijk weer de moeilijkste en gaan via Radical Road. We hadden afgesproken max. 2 uur weg te blijven. We schieten echt niet op en puffen als een stoomlocomotief. Maar na 75 minuten staan we dan toch op de top waar we bijna meteen van afgeblazen worden. Wat is het hier koud en winderig. Het uitzicht is fenomenaal. Je kunt 360 º om je heen kijken. Prachtig uitzicht op het kasteel, het Koninklijke paleis en in de verte ons appartement. Naar beneden nemen we een andere weg en we staan al binnen 10 minuten weer beneden. Dat is hele andere koek. Na Pat weer opgepikt te hebben klimmen we de Royal Mile weer om een late lunch te hebben.
Nu we in Schotland zijn kunnen we een Whisky tour niet overslaan. We gaan daarom naar de Scotch Whisky Experience. De rondleiding begint met een tochtje in een whiskyvat en daarna een uitleg over vier gebieden in Schotland waar Whisky gemaakt wordt. We hebben een kaart gekregen met vier gekleurde vakjes, elk behorend bij een bepaald gebied. Om de beurt mogen we een deurtje open en aan de geur ruiken. Islay ruikt naar verbranden turf, Lowland naar citroen, Highland naar een kruid en Speyside naar banaan wat zij peer noemen. Het meeste stinkt echt enorm. Je mag er 1 uitkiezen om te proberen.Ik ga voor de Speyside. Wat een bocht een uur later brand het nog steeds van binnen.
Inmiddels is het tijd geworden voor avondeten. Pat heeft altijd al eens willen eten in een Hardrock café maar heeft nog nooit de kans gehad. Tom en ik hebben al wel eens bij een hardrock café gegeten al is dat voor mij wel al 15 jaar geleden. We laten haar wens dus graag in vervulling gaan en wat blijkt het is vandaag 41 jaar geleden dat de eerste Hardrock cafe geopend werd. Dit was niet in Amerika zoals wij dachten maar in Londen. We krijgen dus een lekker stukje taart. Pat haalt me over om een cocktail te nemen we kiezen voor de Hurricane. Die natuurlijk mierzoet is. Pat lust het niet en zo moet ik opeens twee bellen opdrinken. Uiteindelijk lukt het me niet om ze leeg te krijgen na 1,5 geef ik het echt op. Tijd om terug te keren naar het appartement.
Op onze derde dag komt het met bakken uit de lucht dus gaan we opzoek naar een binnen activiteit. We beginnen bij Jenners. Deze winkel werd in 1830 opgericht en staat als bekend als beste winkel van de stad. Je kunt het vergelijken met een soort Bijenkorf. Daarna even gelachen om de lingerieafdeling van de Primark. Omdat het regent mogen we van Tante Allie op haar kosten iets leuks gaan doen. Pat loopt al drie dagen te zeggen dat ze naar de Camera obscura en World of illusions wil. Dat lijkt me niet helemaal niks maar het is haar feestje. De Camera obscura vind ik niks maar de World of illusions is echt lachen. We gaan door een o.a. door een labyrint, voetballen met een projector en laten onze hoofd op een schaal serveren. Het leukste is nog het lopen over een brug terwijl de wereld om je heen draait, een soort villa volta (Efteling). Ik ben gewoon misselijk als ik aan de andere kant sta. Apart hoe schijn je kan bedriegen.
Hierna is het tijd voor een echte Engelse High Tea net natuurlijke heerlijke scones. Ik heb het idee dat ik voor het grootste gedeelte van de dag aan het eten ben sinds ik in Edinburgh ben aangekomen. Het blijft maar regen dus sluiten we de middag af in de bios met Snowwhite & the Hunchman. Een slecht verhaal maar wel prachtige natuur en mooie effecten.
We sluiten de avond af in een pub met het EK, Engeland tegen Zweden. Een rare gewaarwording de schotten haten de Engelse. Dus juichen ze bij de Engelse een beetje maar gaan ze bij een Zweeds doelpunt echt uit hun dak.
De laatste dag in Edinburgh heb ik het eigenlijk wel gezien. Het blijft maar regen en niemand heeft enige puf, inspiratie om iets te gaan doen. Ik sterf het af van de kou maar wordt gek van het niets doen dus uiteindelijk gaan we toch met ze drieën het kasteel van Edinburgh bekijken. Het gaat vooral over de oorlog dus niet echt interessant maar het houdt ons bezig en van de straat.
Wat is ons vooral opgevallen in Edinburgh: we hebben geen MC gezien ook al zijn die er wel. Kaplaarzen in verschillende uitvoeringen zijn in. De Schotten haten de Engelse, hebben gratis WIFI in de bus. Bij het kijken van het EK op TV kun je kiezen welke commentator je wilt hebben en op de vrouwen wc hangen tampons en op de mannen wc’s viagra pillen en/of luchtjes waarbij de vrouw meteen voor je voeten valt. We hebben een aantal mannen in kilt gezien maar niet onder de rok kunnen gluren.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
