Catharina's Zomerpaleis
Door: Brenda
Blijf op de hoogte en volg Brenda
17 September 2010 | Rusland, Pushkin
Onze laatste volle dag in Rusland brengen we door met wederom een bezoekje aan een Paleis. We rijden naar Pushkin (Poesjkin) voor het Catharinapaleis. Ook nu weer in de file door het centrum. Ze hebben wel een ringweg maar dan moet je wel een 3 uur eerder vertrekken want alles staat muurvast en als er een ongeluk gebeurd kun je er helemaal niet meer af voor de dag voorbij is. Volgens mij mag je hier overal in de stad nog gratis parkeren misschien moeten ze eens naar betaald parkeren gaan kijken dan wordt het misschien wat stiller op de weg.
We rijden via de Moskou Prospect. Deze straat is 11 km lang en hier zien we de laatste triomfboog van de drie in Sint-Petersburg. Pushkin heette tot 1917 Tsarskoje Selo.
Het Catharinapaleis is het zomerpaleis van de Russische tsarina Catharina de Grote. Het ligt op circa 25 km in zuidelijke richting van de stad.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden alle gebouwen moedwillig verwoest door Duitse militairen. Het was de wens van Hitler om alles met de grond gelijk te maken zodat hij zijn eigen rijk erop kon bouwen. Voordat het zover was gekomen, was het grootste deel van de waardevolle inboedel in veiligheid gebracht door Russische archivarissen. Na deze oorlog is het paleis geleidelijk aan herbouwd en was op tijd voltooid voor de viering van het 300-jarige bestaan van de stad Sint-Petersburg in 2003.
Het meeste is dus net als in Peterhof nagemaakt. De schilderijen zijn vaak geleend van de Hermitage of andere paleizen. Van de versieringen in goud kun je goed zien welke origineel zijn. De originele glimmen veel minder, zijn zwarter. Waarom nu zoveel goud. Goud is het licht van God. Linda merkt op dat een kaarsje goedkoper is. Het paleis ziet er in ieder geval prachtig uit en we mogen hier wel foto’s nemen, op de Amberroom na. Per ongeluk heb ik wel een foto genomen van de Amberroom (De barnsteenkamer) vanaf de kamer ervoor. Pas toen een aantal van ons de foto hadden gemaakt hadden we pas door dat dit de kamer was die je niet mocht fotograferen. Deze "Barnsteenkamer van de Tsaar" was in heel Oost-Europa beroemd om zijn schoonheid. Knap staaltje werk maar absoluut niet mijn smaak. Opvallend zijn ook de grote kachels met Delfts blauwe betegeling. De kopieën voor de kachels zijn echter niet in Nederland gemaakt maar gewoon in een Russische fabriek. De tuinen bij het paleis zijn mooi maar vallen in het niet bij die van Peterhof. We wandelen er wat doorheen. Hier zijn geen fonteinen. In een van de gebouwtjes zingen 5 mannen een liedje voor de toeristen. Het is vandaag een stuk kouder dus ook minder prettig om rond te lopen.
Het is dan ook wel fijn om even op te warme tijdens onze busrit terug naar de stad.
Inmiddels ben ik wel wat overvoerd met indrukken. Heb niet veel puf meer om nog veel te bekijken. Daarnaast doet mijn knieholte behoorlijk pijn. We bekijken nog even de Gnostomg Dvor van binnen. Deze winkel haalt het niet bij zijn zusje de GUM in Moskou. Dan lopen we door naar de Kerk van de Verlosser op het Bloed, een gelegen aan het Gribojedovkanaal. Deze kerk wordt ook wel genoemd de Heiland op het (verspilde) bloed. De officiële naam is Kerk van de Wederopstanding van Jezus Christus. Maar er zijn ook nog andere (combinaties van) namen en vertalingen daarvan in omloop. Wat het af en toe erg verwarrend kan maken. De kerk is gebouwd op de plaats waar tsaar Alexander II is vermoord door een bom op 13 maart 1881. Na zijn dood is tussen 1883 en 1907 deze kerk verrezen. In de kerk bevindt zich een schrijn ter ere van de vermoorde tsaar precies op de plek van de moord. Bij binnenkomst geniet ik van de plafondschilderingen maar als ik nog eens goed kijk zie ik dat het geen schilderingen zijn maar mozaïeken. Het plafond en de wanden zijn volledig bedekt met in totaal ongeveer 7500 vierkante meter fijn mozaïekwerk, volgens velen een record. Het is inderdaad erg uniek. Deze kerk heeft nooit als een officiële kerk gefunctioneerd. De enige diensten die daar worden gehouden zijn herdenkingsdiensten voor de overleden tsaar, de kerk is organisatorisch ondergebracht bij de Isaac kathedraal.
De laatste tip uit het krantenartikel van Jorg was een taartje eten bij de beste banketbakker van Sint-Petersburg. Russen staan er om bekend dat ze zoetekauwen zijn. We lopen dus terug naar Boulangerie Garcon. Buiten staan alle namen in het Engels erbij maar binnen zien ze er toch anders uit en is alleen Russische tekst aanwezig. Hierdoor maken we een verkeerde keuze. De appel blijkt citroen te zijn en er zitten ook nog allemaal schilletjes in. Wat een tegenvaller! Nadat de souvenirs ook binnen zijn gaan we terug naar het hotel. Heerlijk de schoenen uit. Even twee blaren op mijn teen door prikken. Daar had ik met lopen al last van.
Rond 19 uur gaan we naar de pizzeria in de buurt van het hotel. We zijn al blij dat ze een Engelse kaart hebben en vergeten daardoor te vragen of we met creditcard kunnen betalen. Pas als ik mijn heerlijke Fantasy Pizza op heb komen we er achter dat ze geen creditcard accepteren en we hebben geen Russische roebels meer. Dus gaat Linda maar even terug naar het hotel om daar nog wat euro’s te wisselen. We mochten ook samen van ze weg gaan. Maar als onderpand ben ik maar even blijven wachten.
Vandaag zijn we terug naar Nederland gevlogen. Mijn verkoudheid was behoorlijk toegenomen. Op de luchthaven ga je eerst met je tassen door de douane voordat je kunt inchecken. Na het inchecken krijg je een paspoortcontrole. en wederom controle bij toegang tot het vliegtuig en de overstap in Kopenhagen. Ik strik mijn veters van mijn schoenen niet eens meer ik blijf ze aan en uit trekken. De vlucht verloopt gelukkig voorspoedig maar ik moet wel zegen dat ik echt enorm veel pijn aan mijn oren had en niks kon horen door mijn verkoudheid. Wat een ramp. Dat hoop ik de volgende keer niet weer mee te maken.
Sint-Petersburg was prachtig maar ik ben op zich wel blij om die drukte van het verkeer en mensen achter me te laten en heerlijk terug te keren naar mijn eigen vogeltjes en kikkertjes. Af en toe vervloek ik ze wel als ze me uit mijn slaap houden maar ik hoor ze 1000 x liever dan al dat verkeer.
We rijden via de Moskou Prospect. Deze straat is 11 km lang en hier zien we de laatste triomfboog van de drie in Sint-Petersburg. Pushkin heette tot 1917 Tsarskoje Selo.
Het Catharinapaleis is het zomerpaleis van de Russische tsarina Catharina de Grote. Het ligt op circa 25 km in zuidelijke richting van de stad.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden alle gebouwen moedwillig verwoest door Duitse militairen. Het was de wens van Hitler om alles met de grond gelijk te maken zodat hij zijn eigen rijk erop kon bouwen. Voordat het zover was gekomen, was het grootste deel van de waardevolle inboedel in veiligheid gebracht door Russische archivarissen. Na deze oorlog is het paleis geleidelijk aan herbouwd en was op tijd voltooid voor de viering van het 300-jarige bestaan van de stad Sint-Petersburg in 2003.
Het meeste is dus net als in Peterhof nagemaakt. De schilderijen zijn vaak geleend van de Hermitage of andere paleizen. Van de versieringen in goud kun je goed zien welke origineel zijn. De originele glimmen veel minder, zijn zwarter. Waarom nu zoveel goud. Goud is het licht van God. Linda merkt op dat een kaarsje goedkoper is. Het paleis ziet er in ieder geval prachtig uit en we mogen hier wel foto’s nemen, op de Amberroom na. Per ongeluk heb ik wel een foto genomen van de Amberroom (De barnsteenkamer) vanaf de kamer ervoor. Pas toen een aantal van ons de foto hadden gemaakt hadden we pas door dat dit de kamer was die je niet mocht fotograferen. Deze "Barnsteenkamer van de Tsaar" was in heel Oost-Europa beroemd om zijn schoonheid. Knap staaltje werk maar absoluut niet mijn smaak. Opvallend zijn ook de grote kachels met Delfts blauwe betegeling. De kopieën voor de kachels zijn echter niet in Nederland gemaakt maar gewoon in een Russische fabriek. De tuinen bij het paleis zijn mooi maar vallen in het niet bij die van Peterhof. We wandelen er wat doorheen. Hier zijn geen fonteinen. In een van de gebouwtjes zingen 5 mannen een liedje voor de toeristen. Het is vandaag een stuk kouder dus ook minder prettig om rond te lopen.
Het is dan ook wel fijn om even op te warme tijdens onze busrit terug naar de stad.
Inmiddels ben ik wel wat overvoerd met indrukken. Heb niet veel puf meer om nog veel te bekijken. Daarnaast doet mijn knieholte behoorlijk pijn. We bekijken nog even de Gnostomg Dvor van binnen. Deze winkel haalt het niet bij zijn zusje de GUM in Moskou. Dan lopen we door naar de Kerk van de Verlosser op het Bloed, een gelegen aan het Gribojedovkanaal. Deze kerk wordt ook wel genoemd de Heiland op het (verspilde) bloed. De officiële naam is Kerk van de Wederopstanding van Jezus Christus. Maar er zijn ook nog andere (combinaties van) namen en vertalingen daarvan in omloop. Wat het af en toe erg verwarrend kan maken. De kerk is gebouwd op de plaats waar tsaar Alexander II is vermoord door een bom op 13 maart 1881. Na zijn dood is tussen 1883 en 1907 deze kerk verrezen. In de kerk bevindt zich een schrijn ter ere van de vermoorde tsaar precies op de plek van de moord. Bij binnenkomst geniet ik van de plafondschilderingen maar als ik nog eens goed kijk zie ik dat het geen schilderingen zijn maar mozaïeken. Het plafond en de wanden zijn volledig bedekt met in totaal ongeveer 7500 vierkante meter fijn mozaïekwerk, volgens velen een record. Het is inderdaad erg uniek. Deze kerk heeft nooit als een officiële kerk gefunctioneerd. De enige diensten die daar worden gehouden zijn herdenkingsdiensten voor de overleden tsaar, de kerk is organisatorisch ondergebracht bij de Isaac kathedraal.
De laatste tip uit het krantenartikel van Jorg was een taartje eten bij de beste banketbakker van Sint-Petersburg. Russen staan er om bekend dat ze zoetekauwen zijn. We lopen dus terug naar Boulangerie Garcon. Buiten staan alle namen in het Engels erbij maar binnen zien ze er toch anders uit en is alleen Russische tekst aanwezig. Hierdoor maken we een verkeerde keuze. De appel blijkt citroen te zijn en er zitten ook nog allemaal schilletjes in. Wat een tegenvaller! Nadat de souvenirs ook binnen zijn gaan we terug naar het hotel. Heerlijk de schoenen uit. Even twee blaren op mijn teen door prikken. Daar had ik met lopen al last van.
Rond 19 uur gaan we naar de pizzeria in de buurt van het hotel. We zijn al blij dat ze een Engelse kaart hebben en vergeten daardoor te vragen of we met creditcard kunnen betalen. Pas als ik mijn heerlijke Fantasy Pizza op heb komen we er achter dat ze geen creditcard accepteren en we hebben geen Russische roebels meer. Dus gaat Linda maar even terug naar het hotel om daar nog wat euro’s te wisselen. We mochten ook samen van ze weg gaan. Maar als onderpand ben ik maar even blijven wachten.
Vandaag zijn we terug naar Nederland gevlogen. Mijn verkoudheid was behoorlijk toegenomen. Op de luchthaven ga je eerst met je tassen door de douane voordat je kunt inchecken. Na het inchecken krijg je een paspoortcontrole. en wederom controle bij toegang tot het vliegtuig en de overstap in Kopenhagen. Ik strik mijn veters van mijn schoenen niet eens meer ik blijf ze aan en uit trekken. De vlucht verloopt gelukkig voorspoedig maar ik moet wel zegen dat ik echt enorm veel pijn aan mijn oren had en niks kon horen door mijn verkoudheid. Wat een ramp. Dat hoop ik de volgende keer niet weer mee te maken.
Sint-Petersburg was prachtig maar ik ben op zich wel blij om die drukte van het verkeer en mensen achter me te laten en heerlijk terug te keren naar mijn eigen vogeltjes en kikkertjes. Af en toe vervloek ik ze wel als ze me uit mijn slaap houden maar ik hoor ze 1000 x liever dan al dat verkeer.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
