Smakelijk Beijing
Door: Brenda
Blijf op de hoogte en volg Brenda
04 Juni 2008 | China, Beijing
Vandaag is het tijd voor enkele van de top locaties van Beijing. Dus vroeg uit de veren en gaan met die banaan. Nanda voelt zich iets beter dus is ook weer van de partij.
We gaan als eerste naar de verboden stad. Volgens mij de meeste gefotografeerde en bezochte plek van Beijing. Mao kijkt je al ver voor de daadwerkelijke ingang aan. We denken een soort wissel van de wacht te zien maar het zijn soldaten die in opdracht voor lul staan. Ze rijden o.a. paardje op elkaar rug. We zien hier het nut niet zo van in.
De verboden stad is enorm groot. Wat een gebouwen je raakt niet uitgekeken. Helaas staat wel een groot gedeelte in de steigers. Ze zijn druk bezig in Beijing om alles opgeknapt te krijgen voor de Olympische spelen in augustus. Wij nemen lekker de middelste brug naar binnen deze mocht vroeger alleen door de keizer gebruikt worden. Voelen wij ons even speciaal.
We houden een beetje links aan om zo een beetje in de schaduw te lopen en de grote tourgroepen te vermijden. Zo ’s morgens vroeg is het hier al enorm druk. Er zijn kamers met wapens, bronzen artikelen, de trouwwagen en enkele tronen. Bij sommige openingen word je door de chinezen gewoon weggeduwd want ze zullen en moeten overal een foto van nemen. Misschien komen ze hier maar 1 x in hun leven. Wij hebben de mazzel dat we toch bijna overal nog over ze heen kunnen kijken. Als je de tijd hebt kun je denk ik wel een hele dag hier binnen rondlopen. Wij hebben dat echter niet. Via de rechterkant gaan we terug naar de hoofdingang. Ik raad mensen echter aan om er achter uit te gaan en dan naar de tempel in het Jingshan Park te gaan. Daar vandaan heb je een fantastisch uitzicht over de o.a. de verboden stad van boven af gezien.
Wij lopen over werelds grootste publieke plein het Tiananmen Square ofwel het plein van de Hemelse Vrede waar de studentenopstand heeft plaatsgevonden. In het midden staat de Chairman Mao Memorial Hall. Het mausoleum of Mao. Mao zelf wilde gecremeerd worden maar zijn wens is tot op vandaag de dag nog niet uitgevoerd. Het is alleen ’s morgens open. Verder is het plein eigenlijk niet bijster interessant dus nemen wij daar dan ook weer snel de metro naar onze volgende bezienswaardigheid.
Deze ligt een aardig eindje weg. We gaan naar het Temple of Heaven Park en nemen zoals geadviseerd de zuidingang. Ook hier krijgen we weer een kaartje dat ons toegang geeft tot 4 attracties. In het park is het enorm druk ik besluit eens bij die mensenmassa te gaan kijken wat daar toch al te zien is. Het blijkt geen attractie te zijn het zijn gewoon enorm veel groepjes Chinezen die samen een kaartje aan het leggen zijn. Die zie je ook vaak onderweg op straat. In het zelfde gedeelte staan chinezen te zingen en dans 1 paar de tango. Ze zijn er helemaal op gekleed. Kom Schat laten we lekker naar het park gaan om de tango te dansen. Het mooiste van alles vind ik een groepje oudere mannen die met zijn alle chinezen muziekinstrumenten aan het bespelen zijn. Groepje omstanders blijven hangen en zingen mee. Echt indrukwekkend om te zien.
In het zelfde laantje spellen ook chinezen voetbal met een soort shuttle. Dit zag je in Vietnam op elke straathoek maar ook hier kennen ze het. Ik probeer mee te doen maar schop er steeds naast tot grote hilariteit van de Chinezen. Ik geniet van dit park met volle teugen een kijkje in het dagelijks leven van de bezigheden van de bevolking die in Beijing woont.
Ons doel was de tempel dus laten we die maar eens gaan zoeken. Deze blijkt iets verderop te zijn. Het is hier meteen een stuk rustiger maar er zijn wel meteen meer toeristen. Tijdens de bezichtiging komt er opeens noodweer opzetten de regen stort naar beneden en de onweer geeft enorme klappen. De grond staat vol met plassen en van de tegels zie je de damp afkomen. We staan gelukkig droog in een exhibition hall. Het geeft wel een hele mysterieuze sfeer aan het park al die mist flarden aan de grond. Als het op houdt met regen en de zon weer doorbreekt is het ook meteen weer bloedheet. We moeten nog even de andere twee attracties zoeken waarvoor we betaald hebben het blijkt een echomuur met de Hall of Prayer for Good Harvests te zijn en de laatste is de Round Altar. Het symboliseert de Hemel en bestaat uit geometrische ringen/cirkels met als belangrijkste getal 9.
Nanda voelt zich niet zo lekker en wil terug naar het hotel. Wij willen er aan de noordkant uit om daar op de metro te stappen. Helaas ging dit ergens fout we zijn er aan een heel verkeerde kant uitgegaan . Ver van enig metrostation dan maar met de bus. Blijkt dat met de kaart die we hebben aangeschaft de bus ging 1 yuan € 0.10 te zijn maar goedkoper voor het geweldige bedrag krijgen we zo een sightseeing tour terug naar ons hotel via de verboden stad etc voor het enorme bedrag van € 0.04. Dus neem gerust een keer de bus als je voeten even willen uitrusten.
Na Nanda teruggebracht te hebben ga ik nog even verder met Beijing te verkennen en wil ik vast kaartje kopen voor een acrobatenshow bij het theater zelf in plaats van in het hotel. Ik begin bij de zijde markt. Dit is tegenwoordig een 6 verdiepingen hoog gebouw met 5 verdiepingen vol kleding, sieraden, souvenirs allemaal namaak. Officieel mag je dat natuurlijk niet invoeren in Nederland maar heb je nog iets schoons nodig dan kun je hier je slag slaan. Ik kijk vandaag alleen maar rond mijn rugzak is al helemaal vol geen plek meer.
Onderweg naar het theater kom ik twee studentes tegen. Ze worden vrijwilligers voor de Olympische spelen. Na een tijdje gepraat te hebben vragen ze of ik mee ga wat drinken. We gaan naar een gebouw waar op de derde verdieping thee wordt geserveerd volgens de officiële ceremonie. De prijs begint bij 60 yuan p.p. dat valt nog wel mee denk ik. De studente bestellen ook iets te knabbelen. Eerst worden de kopje met de eerste thee gereinigd daarna weer gevuld en geef je de kopjes uit blijk van vriendschap door. Je houdt het kopje tussen duim en twee vingers vast de andere twee hou je iets om hoog. In de tweede theesoort zit in de thee het glas een hele mooie bloem. Een doos daarvan kan ik voor 200 yuan ofwel bijna € 20 kopen. Wel leuk maar lijkt me wat duur. Uiteindelijk is de rekening € 54 voor zeg maar bij elkaar 3 mini kopjes thee. Het was wel speciaal maar ik ben geen gekke louwietje. Ik heb trouwens in mijn gewone dagelijks portemonnee ook nog maar 130 yuan zitten dus nog niet eens 1/3 Ik besluit dat te geven en te zeggen dat ik niet meer heb. Ik mag ook met kaart betalen ja die heb ik plotseling ook niet meer. De studenten betalen de rest wel. Zij hadden met toch ook uitgenodigd. Normaal is het in China een eer om de rekening te betalen en kunnen ze er zelf ruzie over maken dat ze hem willen betalen. Nu hier niet dus ze zitten gewoon in het complot. Daarna nemen ze me nog even mij naar hun universiteit waar ze schilderijen verkopen erg mooie maar ik had toch geen geld meer en ik zou niet weten waar ik ze moet ophangen. Na uitwisseling van e-mailadressen wijzen ze me de weg naar de metro. Die loop ik voorbij want ik moet nog steeds kaartjes halen bij het Chaoyang theater voor de acrobatenshow van vrijdagavond. De goedkoopste zijn 180 yuan voor de eerste vier rijen. Hoe verder weg hoe meer je betaald. Bij de duurste krijg je een cadeautje. Nu rij 4 lijkt me ook prima.
Het is inmiddels over achten dus tijd om te gaan eten. Op naar de Wangfuijing Snack Street. Ze zouden hier veel exotisch voedsel verkopen en het is goedkoper dan de nachtmarkt. Het ligt achter het Beijing Hotel. Ik zie als eerste een bouwput en denk oke zeker ook weg voor de Olympische Spelen net als vele hutongs. Maar nee het ligt nog iets verder. Het is er super druk als eerste zie ik zeepaardjes en schorpioenen op een stokje. A ha dit is het exotische eten. Naast zijdewormen, sprinkhanen, zeesterren, seadogs zijn er ook normale dingen zoals inktvis, kipsate, rundsate etc. Achteraan zijn een stel buitenlanders deze eigenaardigheden aan het eten. Ik vraag of het smaakt en mag meteen proven. De zijdeworm is erg zacht en doen mijn hare rijzen maar van de schorpioen en zeester proef je eigenlijk niks het is alleen het idee. Het kraakt alleen in de mond. Ze blijken elkaar hier ook maar net ontmoet te hebben en samen de exotica te zijn gaan uitproberen. Ik eet nog even 2 kipsate’s voor 1 yuan per stuk. En ga dan met de Amerikaanse nog even verder naar de Donghuamen Night Market. Hier liggen de prijzen hoger maar hebben ze nog meer rare dingen. Zoals slang, grote schorpioenen en biggenpikjes en ballen. Ik nemen een kiploempia want de schorpioen heeft mijn maag niet echtgevuld daarna probeer ik nog even een biggenbal maar ook dat is niet mijn favoriet.
Op eens gaan de lichten uit. Ik denk nog stroomstoring maar het is 22 uur dus sluitingstijd. Jeminee al zo laat dan moet ik maar eens terug naar Nanda die weet niet waar ik blijf.
We gaan als eerste naar de verboden stad. Volgens mij de meeste gefotografeerde en bezochte plek van Beijing. Mao kijkt je al ver voor de daadwerkelijke ingang aan. We denken een soort wissel van de wacht te zien maar het zijn soldaten die in opdracht voor lul staan. Ze rijden o.a. paardje op elkaar rug. We zien hier het nut niet zo van in.
De verboden stad is enorm groot. Wat een gebouwen je raakt niet uitgekeken. Helaas staat wel een groot gedeelte in de steigers. Ze zijn druk bezig in Beijing om alles opgeknapt te krijgen voor de Olympische spelen in augustus. Wij nemen lekker de middelste brug naar binnen deze mocht vroeger alleen door de keizer gebruikt worden. Voelen wij ons even speciaal.
We houden een beetje links aan om zo een beetje in de schaduw te lopen en de grote tourgroepen te vermijden. Zo ’s morgens vroeg is het hier al enorm druk. Er zijn kamers met wapens, bronzen artikelen, de trouwwagen en enkele tronen. Bij sommige openingen word je door de chinezen gewoon weggeduwd want ze zullen en moeten overal een foto van nemen. Misschien komen ze hier maar 1 x in hun leven. Wij hebben de mazzel dat we toch bijna overal nog over ze heen kunnen kijken. Als je de tijd hebt kun je denk ik wel een hele dag hier binnen rondlopen. Wij hebben dat echter niet. Via de rechterkant gaan we terug naar de hoofdingang. Ik raad mensen echter aan om er achter uit te gaan en dan naar de tempel in het Jingshan Park te gaan. Daar vandaan heb je een fantastisch uitzicht over de o.a. de verboden stad van boven af gezien.
Wij lopen over werelds grootste publieke plein het Tiananmen Square ofwel het plein van de Hemelse Vrede waar de studentenopstand heeft plaatsgevonden. In het midden staat de Chairman Mao Memorial Hall. Het mausoleum of Mao. Mao zelf wilde gecremeerd worden maar zijn wens is tot op vandaag de dag nog niet uitgevoerd. Het is alleen ’s morgens open. Verder is het plein eigenlijk niet bijster interessant dus nemen wij daar dan ook weer snel de metro naar onze volgende bezienswaardigheid.
Deze ligt een aardig eindje weg. We gaan naar het Temple of Heaven Park en nemen zoals geadviseerd de zuidingang. Ook hier krijgen we weer een kaartje dat ons toegang geeft tot 4 attracties. In het park is het enorm druk ik besluit eens bij die mensenmassa te gaan kijken wat daar toch al te zien is. Het blijkt geen attractie te zijn het zijn gewoon enorm veel groepjes Chinezen die samen een kaartje aan het leggen zijn. Die zie je ook vaak onderweg op straat. In het zelfde gedeelte staan chinezen te zingen en dans 1 paar de tango. Ze zijn er helemaal op gekleed. Kom Schat laten we lekker naar het park gaan om de tango te dansen. Het mooiste van alles vind ik een groepje oudere mannen die met zijn alle chinezen muziekinstrumenten aan het bespelen zijn. Groepje omstanders blijven hangen en zingen mee. Echt indrukwekkend om te zien.
In het zelfde laantje spellen ook chinezen voetbal met een soort shuttle. Dit zag je in Vietnam op elke straathoek maar ook hier kennen ze het. Ik probeer mee te doen maar schop er steeds naast tot grote hilariteit van de Chinezen. Ik geniet van dit park met volle teugen een kijkje in het dagelijks leven van de bezigheden van de bevolking die in Beijing woont.
Ons doel was de tempel dus laten we die maar eens gaan zoeken. Deze blijkt iets verderop te zijn. Het is hier meteen een stuk rustiger maar er zijn wel meteen meer toeristen. Tijdens de bezichtiging komt er opeens noodweer opzetten de regen stort naar beneden en de onweer geeft enorme klappen. De grond staat vol met plassen en van de tegels zie je de damp afkomen. We staan gelukkig droog in een exhibition hall. Het geeft wel een hele mysterieuze sfeer aan het park al die mist flarden aan de grond. Als het op houdt met regen en de zon weer doorbreekt is het ook meteen weer bloedheet. We moeten nog even de andere twee attracties zoeken waarvoor we betaald hebben het blijkt een echomuur met de Hall of Prayer for Good Harvests te zijn en de laatste is de Round Altar. Het symboliseert de Hemel en bestaat uit geometrische ringen/cirkels met als belangrijkste getal 9.
Nanda voelt zich niet zo lekker en wil terug naar het hotel. Wij willen er aan de noordkant uit om daar op de metro te stappen. Helaas ging dit ergens fout we zijn er aan een heel verkeerde kant uitgegaan . Ver van enig metrostation dan maar met de bus. Blijkt dat met de kaart die we hebben aangeschaft de bus ging 1 yuan € 0.10 te zijn maar goedkoper voor het geweldige bedrag krijgen we zo een sightseeing tour terug naar ons hotel via de verboden stad etc voor het enorme bedrag van € 0.04. Dus neem gerust een keer de bus als je voeten even willen uitrusten.
Na Nanda teruggebracht te hebben ga ik nog even verder met Beijing te verkennen en wil ik vast kaartje kopen voor een acrobatenshow bij het theater zelf in plaats van in het hotel. Ik begin bij de zijde markt. Dit is tegenwoordig een 6 verdiepingen hoog gebouw met 5 verdiepingen vol kleding, sieraden, souvenirs allemaal namaak. Officieel mag je dat natuurlijk niet invoeren in Nederland maar heb je nog iets schoons nodig dan kun je hier je slag slaan. Ik kijk vandaag alleen maar rond mijn rugzak is al helemaal vol geen plek meer.
Onderweg naar het theater kom ik twee studentes tegen. Ze worden vrijwilligers voor de Olympische spelen. Na een tijdje gepraat te hebben vragen ze of ik mee ga wat drinken. We gaan naar een gebouw waar op de derde verdieping thee wordt geserveerd volgens de officiële ceremonie. De prijs begint bij 60 yuan p.p. dat valt nog wel mee denk ik. De studente bestellen ook iets te knabbelen. Eerst worden de kopje met de eerste thee gereinigd daarna weer gevuld en geef je de kopjes uit blijk van vriendschap door. Je houdt het kopje tussen duim en twee vingers vast de andere twee hou je iets om hoog. In de tweede theesoort zit in de thee het glas een hele mooie bloem. Een doos daarvan kan ik voor 200 yuan ofwel bijna € 20 kopen. Wel leuk maar lijkt me wat duur. Uiteindelijk is de rekening € 54 voor zeg maar bij elkaar 3 mini kopjes thee. Het was wel speciaal maar ik ben geen gekke louwietje. Ik heb trouwens in mijn gewone dagelijks portemonnee ook nog maar 130 yuan zitten dus nog niet eens 1/3 Ik besluit dat te geven en te zeggen dat ik niet meer heb. Ik mag ook met kaart betalen ja die heb ik plotseling ook niet meer. De studenten betalen de rest wel. Zij hadden met toch ook uitgenodigd. Normaal is het in China een eer om de rekening te betalen en kunnen ze er zelf ruzie over maken dat ze hem willen betalen. Nu hier niet dus ze zitten gewoon in het complot. Daarna nemen ze me nog even mij naar hun universiteit waar ze schilderijen verkopen erg mooie maar ik had toch geen geld meer en ik zou niet weten waar ik ze moet ophangen. Na uitwisseling van e-mailadressen wijzen ze me de weg naar de metro. Die loop ik voorbij want ik moet nog steeds kaartjes halen bij het Chaoyang theater voor de acrobatenshow van vrijdagavond. De goedkoopste zijn 180 yuan voor de eerste vier rijen. Hoe verder weg hoe meer je betaald. Bij de duurste krijg je een cadeautje. Nu rij 4 lijkt me ook prima.
Het is inmiddels over achten dus tijd om te gaan eten. Op naar de Wangfuijing Snack Street. Ze zouden hier veel exotisch voedsel verkopen en het is goedkoper dan de nachtmarkt. Het ligt achter het Beijing Hotel. Ik zie als eerste een bouwput en denk oke zeker ook weg voor de Olympische Spelen net als vele hutongs. Maar nee het ligt nog iets verder. Het is er super druk als eerste zie ik zeepaardjes en schorpioenen op een stokje. A ha dit is het exotische eten. Naast zijdewormen, sprinkhanen, zeesterren, seadogs zijn er ook normale dingen zoals inktvis, kipsate, rundsate etc. Achteraan zijn een stel buitenlanders deze eigenaardigheden aan het eten. Ik vraag of het smaakt en mag meteen proven. De zijdeworm is erg zacht en doen mijn hare rijzen maar van de schorpioen en zeester proef je eigenlijk niks het is alleen het idee. Het kraakt alleen in de mond. Ze blijken elkaar hier ook maar net ontmoet te hebben en samen de exotica te zijn gaan uitproberen. Ik eet nog even 2 kipsate’s voor 1 yuan per stuk. En ga dan met de Amerikaanse nog even verder naar de Donghuamen Night Market. Hier liggen de prijzen hoger maar hebben ze nog meer rare dingen. Zoals slang, grote schorpioenen en biggenpikjes en ballen. Ik nemen een kiploempia want de schorpioen heeft mijn maag niet echtgevuld daarna probeer ik nog even een biggenbal maar ook dat is niet mijn favoriet.
Op eens gaan de lichten uit. Ik denk nog stroomstoring maar het is 22 uur dus sluitingstijd. Jeminee al zo laat dan moet ik maar eens terug naar Nanda die weet niet waar ik blijf.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
