Belfast
Door: Brenda
Blijf op de hoogte en volg Brenda
05 April 2008 | Verenigd Koninkrijk, Belfast
Dag 3
Vandaag gaan we Belfast verkennen. Gisteravond kwamen we er al rijdend achter dat het toch niet zo'n grote stad is als dat we vantevoren hadden gedacht, zodat het niet zo ver lopen was naar de Tourist Information Centre. We liepen er alleen maar voorbij, omdat het niet goed stond aangegeven.
Wat we zeker niet moesten missen, was de St. Anne's Cathedral. Viel dat even tegen. De Dom en zelfs de St Jan in Den Bosch zien er vele malen prachtiger uit dan dit stuk beton in Belfast. Maar goed, dat geeft niet, het lag toch op de weg richting de Clock Tower, wat een mini kopie was van de Big Ben. En een stukje verderop stond een megavis, waar we gisteravond al twee keer langs waren gekomen
Ook namen we een kijkje bij de St. George's Market. Daar was ook echt werkelijk waar alles verkrijgbaar. Vis, groente, sierraden, drinken, zelfgemaakte kunstobjecten, take-aways, biovoer, en ja, er stond zelfs een mini kinderboerderij, met een echt schaap met twee lammetjes, een cavia, een konijn en kuikentjes! Het moet niet gekker worden..
Na zo'n vier uur rondgelopen te hebben hadden we het wel bekeken in de stad en zo'n beetje alles wel gezien wat we wilden zien. Dus wilden we gaan lunchen in de meest gebombardeerde pub. The Crown. Daar was het veel te druk dus zijn we uiteindelijk een andere ingedoken. Er hingen een goede sfeer. Dat had ik tot nu toe gemist in Belfast. Daarna met de auto richting de welbekende katholieke/protestante wijk, met hun muurschilderingen. Ook nu dachten we dat het ver rijden was, maar het bleek dichterbij dan we dachten. Ow, zijn we er nu al? En we zijn niet eens verdwaald onderweg.
De katholieke wijk was een beetje sober en had niet veel muurschilderingen. De protestante wijk daarentegen had er veel meer (ben de tel kwijtgeraakt), maar dat was echt een Tokkiewijk. Daar wil je 's avonds echt niet in je eentje rondlopen, brrr. En wat een zooi overal. Maar goed, wel mooie muurschilderingen. We kwamen er trouwens via zo'n muurschildering achter in welke geloofscategorie we ons bevonden. Het was even goed lezen, maar overduidelijk, want o.a. stond dit op een muur (ik citeer!): "Catholicism is more than a religion. It is a political power. Therefore I'm led to believe there will be no peace in Ireland until the catholic church is crushed - Oliver Cromwell". Brrrrr. Hoe heeft dit ooit zo kunnen zijn?
Echt langer dan nodig wilden we daar dan ook niet zijn, dus besloten we nog even naar Cave Hill te rijden om van het uitzicht op de stad te genieten. We kwamen eerst bij Belfast Castle uit, dus daar nog even rondgesnuffeld, met de buxuskat op de foto, en weer verder gereden. Maar toen hield de weg op. De brug over de weg was weg, dus... nou ja, jammer dan, dan maar geen uitzicht op de wereldstad, Belfast City.
Op naar Rostrevor! Eens kijken of Owen erg veranderd is.
En natuurlijk - hoe kon het ook anders - misten we de afslag op de M1 richting Dublin (waarom kunnen ze die verkeersborden niet een kilometer voor de afslag neerzetten, in plaats van bij de afslag?!?), dus hebben we even een scenic detour genomen.
Wat ook wel anders is, zijn sommige 'opritten' naar de snelweg. Sommigen wegen hebben namelijk geen invoegstrook, maar gewoon haaietanden. Toen ik stopte om een hard aankomende Seat voorrang te verlenen, werden we zachtjes aangetikt door een Toyota Corolla die werd bestuurd door een granny. Tja, er zat wel een kleine kras op onze Peugeot, maar gelukkig hadden we de schade vantevoren afgekocht! Niks aan het handje gelukkig. Toch wel even schrikken.
Rostrevor was niet moeilijk te vinden. De straat die we moesten hebben eigenlijk ook niet, maar ja, natuurlijk waren we er voorbij gereden. Is ook niet gek wanneer het naambord aan de andere kant van de weg hangt..
Even keren en weer terugrijden. Ja, dit moet het zijn. Er was niemand thuis. Het is toch wel hier? Even naar binnen gluren. Zou 'ie hier wonen? Even kijken of er iemand achter in de tuin is, nee ook niet. Bel Owen dan even. Nog even snel een foto van het supermooie uitzicht nemen, just in case hij hier niet woont..
Zeg Owen, heb jij een witte auto?
Hoe weet jij dat nou?? Ja, we zaten dus goed.
Owen was geen steek veranderd. We hadden natuurlijk wel veel bij te kletsen! Ook kennisgemaakt met Niamh (spreek je uit als Niev), zijn vriendin. Zijn vader die ook in het huis woont, was er dit weekend niet. Na een typisch Ierse maaltijd (Mexicaanse burrito's ) namen Owen en Niamh ons mee naar een echte Ierse kroeg. Een bar waar je kon drinken en kletsen, en een kamer waar muziek werd gemaakt. Echte Ierse muziek, met violen, gitaren, een banjo, mondharmonica, een gewone harmonica en een fluit. We hadden mazzel, er waren vanavond wel heel veel muzikanten. Soms zijn het er maar een paar. Je mocht niet praten, want als je dat deed, moest je zingen. Tja, Wilma kon haar mond natuurlijk niet dichthouden, dus moest zij zingen, zij kent geen Ierse volksliedjes, dus zond ze maar een regel: "Tulips from Amsterdam". Kreeg ze als antwoord (bedenk zelf even het zware Ierse accent erbij): Well love, many of us go to Amsterdam. But believe me, not for the tulips.". Tja.. dat leverde een hoop gelach op.
Het was een geweldige topavond! Dit hadden we verwacht om te zien en horen in (Noord-)Ierland. En zonder een local kom je hier niet. Thank you Owen en Niamh!
Vandaag gaan we Belfast verkennen. Gisteravond kwamen we er al rijdend achter dat het toch niet zo'n grote stad is als dat we vantevoren hadden gedacht, zodat het niet zo ver lopen was naar de Tourist Information Centre. We liepen er alleen maar voorbij, omdat het niet goed stond aangegeven.
Wat we zeker niet moesten missen, was de St. Anne's Cathedral. Viel dat even tegen. De Dom en zelfs de St Jan in Den Bosch zien er vele malen prachtiger uit dan dit stuk beton in Belfast. Maar goed, dat geeft niet, het lag toch op de weg richting de Clock Tower, wat een mini kopie was van de Big Ben. En een stukje verderop stond een megavis, waar we gisteravond al twee keer langs waren gekomen
Ook namen we een kijkje bij de St. George's Market. Daar was ook echt werkelijk waar alles verkrijgbaar. Vis, groente, sierraden, drinken, zelfgemaakte kunstobjecten, take-aways, biovoer, en ja, er stond zelfs een mini kinderboerderij, met een echt schaap met twee lammetjes, een cavia, een konijn en kuikentjes! Het moet niet gekker worden..
Na zo'n vier uur rondgelopen te hebben hadden we het wel bekeken in de stad en zo'n beetje alles wel gezien wat we wilden zien. Dus wilden we gaan lunchen in de meest gebombardeerde pub. The Crown. Daar was het veel te druk dus zijn we uiteindelijk een andere ingedoken. Er hingen een goede sfeer. Dat had ik tot nu toe gemist in Belfast. Daarna met de auto richting de welbekende katholieke/protestante wijk, met hun muurschilderingen. Ook nu dachten we dat het ver rijden was, maar het bleek dichterbij dan we dachten. Ow, zijn we er nu al? En we zijn niet eens verdwaald onderweg.
De katholieke wijk was een beetje sober en had niet veel muurschilderingen. De protestante wijk daarentegen had er veel meer (ben de tel kwijtgeraakt), maar dat was echt een Tokkiewijk. Daar wil je 's avonds echt niet in je eentje rondlopen, brrr. En wat een zooi overal. Maar goed, wel mooie muurschilderingen. We kwamen er trouwens via zo'n muurschildering achter in welke geloofscategorie we ons bevonden. Het was even goed lezen, maar overduidelijk, want o.a. stond dit op een muur (ik citeer!): "Catholicism is more than a religion. It is a political power. Therefore I'm led to believe there will be no peace in Ireland until the catholic church is crushed - Oliver Cromwell". Brrrrr. Hoe heeft dit ooit zo kunnen zijn?
Echt langer dan nodig wilden we daar dan ook niet zijn, dus besloten we nog even naar Cave Hill te rijden om van het uitzicht op de stad te genieten. We kwamen eerst bij Belfast Castle uit, dus daar nog even rondgesnuffeld, met de buxuskat op de foto, en weer verder gereden. Maar toen hield de weg op. De brug over de weg was weg, dus... nou ja, jammer dan, dan maar geen uitzicht op de wereldstad, Belfast City.
Op naar Rostrevor! Eens kijken of Owen erg veranderd is.
En natuurlijk - hoe kon het ook anders - misten we de afslag op de M1 richting Dublin (waarom kunnen ze die verkeersborden niet een kilometer voor de afslag neerzetten, in plaats van bij de afslag?!?), dus hebben we even een scenic detour genomen.
Wat ook wel anders is, zijn sommige 'opritten' naar de snelweg. Sommigen wegen hebben namelijk geen invoegstrook, maar gewoon haaietanden. Toen ik stopte om een hard aankomende Seat voorrang te verlenen, werden we zachtjes aangetikt door een Toyota Corolla die werd bestuurd door een granny. Tja, er zat wel een kleine kras op onze Peugeot, maar gelukkig hadden we de schade vantevoren afgekocht! Niks aan het handje gelukkig. Toch wel even schrikken.
Rostrevor was niet moeilijk te vinden. De straat die we moesten hebben eigenlijk ook niet, maar ja, natuurlijk waren we er voorbij gereden. Is ook niet gek wanneer het naambord aan de andere kant van de weg hangt..
Even keren en weer terugrijden. Ja, dit moet het zijn. Er was niemand thuis. Het is toch wel hier? Even naar binnen gluren. Zou 'ie hier wonen? Even kijken of er iemand achter in de tuin is, nee ook niet. Bel Owen dan even. Nog even snel een foto van het supermooie uitzicht nemen, just in case hij hier niet woont..
Zeg Owen, heb jij een witte auto?
Hoe weet jij dat nou?? Ja, we zaten dus goed.
Owen was geen steek veranderd. We hadden natuurlijk wel veel bij te kletsen! Ook kennisgemaakt met Niamh (spreek je uit als Niev), zijn vriendin. Zijn vader die ook in het huis woont, was er dit weekend niet. Na een typisch Ierse maaltijd (Mexicaanse burrito's ) namen Owen en Niamh ons mee naar een echte Ierse kroeg. Een bar waar je kon drinken en kletsen, en een kamer waar muziek werd gemaakt. Echte Ierse muziek, met violen, gitaren, een banjo, mondharmonica, een gewone harmonica en een fluit. We hadden mazzel, er waren vanavond wel heel veel muzikanten. Soms zijn het er maar een paar. Je mocht niet praten, want als je dat deed, moest je zingen. Tja, Wilma kon haar mond natuurlijk niet dichthouden, dus moest zij zingen, zij kent geen Ierse volksliedjes, dus zond ze maar een regel: "Tulips from Amsterdam". Kreeg ze als antwoord (bedenk zelf even het zware Ierse accent erbij): Well love, many of us go to Amsterdam. But believe me, not for the tulips.". Tja.. dat leverde een hoop gelach op.
Het was een geweldige topavond! Dit hadden we verwacht om te zien en horen in (Noord-)Ierland. En zonder een local kom je hier niet. Thank you Owen en Niamh!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
