Schilderachtig Montmartre/Overweldigend Versailles
Door: Brenda
Blijf op de hoogte en volg Brenda
13 December 2009 | Frankrijk, Versailles
Op onze laatste volle dag in Parijs is het als eerste na het ontbijt tijd om de schilderachtige wijk Montmartre te bezoeken. Je kunt in Parijs niet op deze zo'n 134 meter hoge heuvel heen waarop de wijk is gelegen. In tegenstelling tot wat vaak vermeld wordt, is het niet het hoogste punt van Parijs; dat ligt in de Rue de Telegraphe, in het 20e arrondissement.
Op de heuvel van Montmartre staat de grote witte basiliek de Sacré-Coeur. We klimmen dus net als de andere toeristen de 237 treden op naar deze kerk. Tegenwoordig is er ook een gondelliftje naar boven voor de luiere of minder bedeelde onder ons.
Boven gekomen gaan we de kerk natuurlijk even in. Jorg bezoekt normaal geen kerk maar we hebben even voor hem geteld hij is er dit weekend minimaal in 3 geweest. Ik vind de kerk nog al bedrukkend en ben blij dat ik weer buiten sta. Er hangt hier voor mij persoonlijk een andere sfeer dan in de Notre-Dame. Nu we de Notre-Dame niet op konden is de Sacré-Coeur voor deze trip een passelijk alternatief. Ik ga samen met Matthijs naar boven. De kosten hiervoor zijn € 5. Wat mij verbaasd is dat voor je de trappen kan beklimmen dit bedrag niet bij een loket betaald maar in een machine stopt voor een entreekaartje. Dat kaartje gaat in de automaat en hierdoor worden de sluizen geopend. Er komt in zijn geheel geen personeel aan te passen. Het uitzicht is geweldig helaas kun je niet zoals bij de St. Pieter in Rome in de kerk kijken van boven.
Er is niet meer genoeg tijd om de wandeling van 2,1 km die ik bij mij heb te lopen dus bezoeken we maar eerst de andere high-light van deze wijk, het Place du Tertre. Het is een pleintje waar schilders, portrettekenaars en silhouetknippers (vandaag helaas niet) aan het werk zijn. Men kan hier niet alleen landschapschilderijen kopen, maar ook een eigen portret of karikatuur laten maken. Dan is het alweer bijna tijd om naar de bus te gaan dus de enige wijngaard van Parijs en de molen van Radet en Galette moeten maar wachten tot de volgende keer.
We gaan met ze vijven naar het Kasteel van Versailles. Maar voor we naar binnen mogen hebben we nog wat tijd over die we gebruiken om te lunchen met overheerlijke crêpes. Het kasteel, de voornaamste residentie van de Franse koning, was ook het regeringscentrum en het militaire hoofdkwartier van Frankrijk. Het domein is enorm groot naast de overweldige tuin omvat het nog vele andere gebouwen. We bezoeken vandaag alleen het Kasteel (in Nederland ook Paleis genoemd). We beginnen onze rondleiding in de vestibule waar vandaan je in de kapel kunt kijken. Het heeft een soort van verhoogde tribune van waaruit de koning de mis kon bijwonen. Het beroemdste huwelijk dat hier is voltrokken is wel dat van Lodewijk XVI en Marie-Antoinette in 1770. Het meubilair in het paleis bestaat grotendeels uit een grote collectie Franse meubelen in Barok, Classicistische en Empirestijl.
De Koninklijke slaapkamer is het hart van het kasteel. Deze ruimte is niet alleen de fysieke kern van het gebouw, het is ook de spil waarom de bewegingen van de duizenden hovelingen draaiden. Ik ben blij dat ik niet in die tijd leefde het interieur en het protocol is mij te overweldigend. Niettegenstaande dat ik wel onder de indruk ben van de geschiedenis van dit Paleis maar ik zou echt niet willen ruilen. Ik geef toch de voorkeur aan mijn eigen flatje. Na de geweldige interessante rondleiding ga ik met Jorg nog even een blik werpen in de tuinen maar het is hier zo koud dat we snel terugvluchten naar de bus voor warme chocolademelk met slagroom. Dachten wij dat we de eerste waren maar alleen Linda en Tanja ontbreken nog.
We gaan in de buurt van het hotel naar een eetcafé waar we een erg gezellige avond doorbrengen.
Voordat we terug rijden naar Nederland doen we eerst nog mee aan een rondleiding door de Marais. Zoals de naam al aangeeft was dit vroeger een drassig gebied, Marais betekent namelijk moeras. Le Marais staat bekend om haar pittoreske steegjes en haar historische gebouwen en op elke straathoek is wel een kunstenaar geboren of heeft een schrijver gewoond. In deze wijk worden we o.a. ondergedompeld in de Joodse charme van de Rue des Rosiers. We bezoeken onderweg een kleine Joodse synagoge. Erg speciaal dat we hier even binnen mogen kijken. Zeker als vrouw zijnde. Maar er valt nog veel meer te zien in deze wijk; winkels met snuisterijen en kleding. De rue Sainte Croix de la Bretonnerie in deze wijk is het gay kwartier van Parijs. We eindigen onze wandeling op het statige Place des Vosges, het chicste en duurste plein van Parijs. Tijdens de wandeling mochten we genieten van kleine sneeuwvlokjes die neerdaalden op Parijs. Nog even snel mijn laatste Chaussons aux pommes inslaan wat het zal wel weer even duren voordat ik daarvan kan genieten. Dit broodje roept altijd jeugdherinneringen op aan vakanties in Frankrijk.
Helaas zit het weekend erop, de dagen zijn voorbij geschoten. We moeten nu echt weer terug naar huis. Het werk roept weer! Maar misschien vertrek ik over vier dagen al weer naar Marokko als mijn studiereis toch doorgaat.
Op de heuvel van Montmartre staat de grote witte basiliek de Sacré-Coeur. We klimmen dus net als de andere toeristen de 237 treden op naar deze kerk. Tegenwoordig is er ook een gondelliftje naar boven voor de luiere of minder bedeelde onder ons.
Boven gekomen gaan we de kerk natuurlijk even in. Jorg bezoekt normaal geen kerk maar we hebben even voor hem geteld hij is er dit weekend minimaal in 3 geweest. Ik vind de kerk nog al bedrukkend en ben blij dat ik weer buiten sta. Er hangt hier voor mij persoonlijk een andere sfeer dan in de Notre-Dame. Nu we de Notre-Dame niet op konden is de Sacré-Coeur voor deze trip een passelijk alternatief. Ik ga samen met Matthijs naar boven. De kosten hiervoor zijn € 5. Wat mij verbaasd is dat voor je de trappen kan beklimmen dit bedrag niet bij een loket betaald maar in een machine stopt voor een entreekaartje. Dat kaartje gaat in de automaat en hierdoor worden de sluizen geopend. Er komt in zijn geheel geen personeel aan te passen. Het uitzicht is geweldig helaas kun je niet zoals bij de St. Pieter in Rome in de kerk kijken van boven.
Er is niet meer genoeg tijd om de wandeling van 2,1 km die ik bij mij heb te lopen dus bezoeken we maar eerst de andere high-light van deze wijk, het Place du Tertre. Het is een pleintje waar schilders, portrettekenaars en silhouetknippers (vandaag helaas niet) aan het werk zijn. Men kan hier niet alleen landschapschilderijen kopen, maar ook een eigen portret of karikatuur laten maken. Dan is het alweer bijna tijd om naar de bus te gaan dus de enige wijngaard van Parijs en de molen van Radet en Galette moeten maar wachten tot de volgende keer.
We gaan met ze vijven naar het Kasteel van Versailles. Maar voor we naar binnen mogen hebben we nog wat tijd over die we gebruiken om te lunchen met overheerlijke crêpes. Het kasteel, de voornaamste residentie van de Franse koning, was ook het regeringscentrum en het militaire hoofdkwartier van Frankrijk. Het domein is enorm groot naast de overweldige tuin omvat het nog vele andere gebouwen. We bezoeken vandaag alleen het Kasteel (in Nederland ook Paleis genoemd). We beginnen onze rondleiding in de vestibule waar vandaan je in de kapel kunt kijken. Het heeft een soort van verhoogde tribune van waaruit de koning de mis kon bijwonen. Het beroemdste huwelijk dat hier is voltrokken is wel dat van Lodewijk XVI en Marie-Antoinette in 1770. Het meubilair in het paleis bestaat grotendeels uit een grote collectie Franse meubelen in Barok, Classicistische en Empirestijl.
De Koninklijke slaapkamer is het hart van het kasteel. Deze ruimte is niet alleen de fysieke kern van het gebouw, het is ook de spil waarom de bewegingen van de duizenden hovelingen draaiden. Ik ben blij dat ik niet in die tijd leefde het interieur en het protocol is mij te overweldigend. Niettegenstaande dat ik wel onder de indruk ben van de geschiedenis van dit Paleis maar ik zou echt niet willen ruilen. Ik geef toch de voorkeur aan mijn eigen flatje. Na de geweldige interessante rondleiding ga ik met Jorg nog even een blik werpen in de tuinen maar het is hier zo koud dat we snel terugvluchten naar de bus voor warme chocolademelk met slagroom. Dachten wij dat we de eerste waren maar alleen Linda en Tanja ontbreken nog.
We gaan in de buurt van het hotel naar een eetcafé waar we een erg gezellige avond doorbrengen.
Voordat we terug rijden naar Nederland doen we eerst nog mee aan een rondleiding door de Marais. Zoals de naam al aangeeft was dit vroeger een drassig gebied, Marais betekent namelijk moeras. Le Marais staat bekend om haar pittoreske steegjes en haar historische gebouwen en op elke straathoek is wel een kunstenaar geboren of heeft een schrijver gewoond. In deze wijk worden we o.a. ondergedompeld in de Joodse charme van de Rue des Rosiers. We bezoeken onderweg een kleine Joodse synagoge. Erg speciaal dat we hier even binnen mogen kijken. Zeker als vrouw zijnde. Maar er valt nog veel meer te zien in deze wijk; winkels met snuisterijen en kleding. De rue Sainte Croix de la Bretonnerie in deze wijk is het gay kwartier van Parijs. We eindigen onze wandeling op het statige Place des Vosges, het chicste en duurste plein van Parijs. Tijdens de wandeling mochten we genieten van kleine sneeuwvlokjes die neerdaalden op Parijs. Nog even snel mijn laatste Chaussons aux pommes inslaan wat het zal wel weer even duren voordat ik daarvan kan genieten. Dit broodje roept altijd jeugdherinneringen op aan vakanties in Frankrijk.
Helaas zit het weekend erop, de dagen zijn voorbij geschoten. We moeten nu echt weer terug naar huis. Het werk roept weer! Maar misschien vertrek ik over vier dagen al weer naar Marokko als mijn studiereis toch doorgaat.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
