Het indrukwekkende en gezellige Berlijn
Door: Brenda
Blijf op de hoogte en volg Brenda
21 November 2010 | Duitsland, Berlijn
Na een uitgebreid ontbijt stappen we in de bus om Oost-Berlijn te gaan verkennen. We beginnen in het Treptower Park. Een groot park aan de oever van de Spree. Eerlijk zeggen had ik nog nooit van deze bezienswaardigheid gehoord maar als makke schapen lopen we achter de gids aan. We lopen door een grote granieten poort. Daarin staat in het Duits en Russisch een tekst om de helden te eren: ‘‘Ewiger Ruhm den Helden, die für Freiheit und Unabhängigkeit der sozialistischen Heimat gefallen sind’’. Dan komt men op een soort voorplaats met daarop een 3 meter hoog vrouwenbeeld. Het beeld stelt Moedertje Rusland voor, een moeder die om haar gevallen zoon treurt.
Als we verder lopen komen we bij twee gigantische rood granieten blokken, waarvoor zich een knielende soldaat bevindt. Aan de linkerkant een oudere, aan de rechterkant een jongere soldaat. In vol ornaat en met machinepistool bewijzen ze hun gevallen kameraden de laatste eer en waken over hun graven. Van hieraf lopen we over een denkbeeldig grafveld (de werkelijke graven van de gevallenen liggen aan de zijkanten en onder de grafheuvel). Het veld wordt geflankeerd door 16 marmeren sarcofagen die symbool staan voor de 16 toenmalige Sovjetrepublieken. Op deze sarcofagen zijn reliëfs met afbeeldingen van de krijgsgeschiedenis van de Sovjetvolken afgebeeld. hierop zijn uitspraken van Stalin te lezen, links in het Russisch, rechts in het Duits. Wat meteen op valt is een erg mannelijk beeld, die je als vrouw zijnde een veilig gevoel geeft. Ik heb me laten vertellen dat het beeld 12 meter hoog is en 70 ton weegt. Onder het beeld is een koepel, waarin een mooi mozaïek te zien is. Als ik als backpacker naar Berlijn was gegaan had ik waarschijnlijk dit park overgeslagen maar zonder de uitleg is het misschien ook niet zo indrukwekkend.
We rijden verder langs o.a. de Berlijnse Dom, Brandenburger Tor en het bekende Checkpoint Charlie. Helaas veel te weinig tijd om uit te stappen en op ons gemak rond te kijken. In de middag nemen we lekker de tijd om te lunchen. We hebben even genoeg informatie gehad en geen zin om binnen een half uur door een museum te rennen.
Aan het einde van de dag maken we nog een stadswandeling. Vanaf het museumeiland steken we de Spree over naar wat voorheen een sloppenwijk was van veelal Oost-Europese Joden en Berlijn werknemers, deze verscholen wijk, beter bekend als de Joodse Wijk, heet Scheunenviertel, of Barn Quarter. Het is een historische wijk waarvan de web van smalle straatjes is veranderd in een trendy buurt met entertainment, kunst en winkels. We beginnen in de Grosse Hamburgerstrasse. We zien rechts de restanten van de eerste joodse begraafplaats van Berlijn uit 1672, deze is eigenlijk helemaal verwoest door de nazi’s en was mij zonder de gids niet opgevallen. We stoppen even voor een uitleg bij de Gedenkstätte. Dit monument eert de 55.000 Berlijnse Joden die vermoord zijn. Op het monument liggen allemaal stenen. De stenen laten zien dat de nabestaande bij het monument zijn geweest, ze eren er de overledene mee en het eerbewijs kan normaal gesproken niet vergaan. We zien op deze straat ook een joodse middelbare school die goed bewaakt wordt. Verder een gezellig cafeetje en de Sophienkirche uit 1712, de eerste kerk in het Scheunenviertel.
Ver zie je onderweg overal Stolpersteine (struikelstenen) met namen en data van gestorven joden die op deze manier worden herdacht.
We lopen verder over de Auguststrasse, die bekend is vanwege zijn kunstgalerijen. Aan de linkerkant zien we Clärchens Ballhaus (www.ballhaus-mitte.de), een 19e-eeuwse danszaal. Helaas is het nog niet open waardoor we niet binnen kunnen kijken. Het gebouw ernaast is wel erg apart. Je ziet op de hogere verdiepingen zo de deuren naar buiten in eigenlijk het niets hangen. Het is hier echt super vervallen. Op nummer 69 zit een lief binnenpleintje met experimentele kunst Kunst-Werke in Berlijn (www.kw-berlin.de) Hier zou ik de volgende keer wel wat willen drinken in het café, waar ze volgend de gids grote taarten maken.
We steken de straat over en komen weer op zo’n apart verborgen hofje die ik de volgende keer waarschijnlijk nooit terugvind. Het Heckmann Höfe net voor de Tucholskystrasse. Een mooie binnenplaats met een rustige tuin en als je doorloopt een ouderwets snoep keuken, de Bonbonmacherei (www.bonbonmacherei.de). Vanaf dit rustige hofje staan we dan opeens op de Oranienburgerstrasse. Meteen aan de linkerkant is de imposante Neue Synagoge (Nieuwe Synagoge) (www.cjudaicum.de) ooit de grootste plaats van aanbidding voor de Joden in Duitsland. Met zijn prachtige bemoste groen en goude koepel kunt je hem niet missen. Er staat genoeg bewaking bij en onze gids vertelt ons dat er een terreur dreiging voor Berlijn is maar dat ze dat ons niet hebben verteld om ons niet ongerust te maken. Een dag nadat wij weer in Nederland terug waren werd de Reichstag wegens deze dreiging voor bezoekers gesloten. We sluit de wandeling af met een drankje tegenover de Joodse begraafplaats.
Op advies van de gids duiken we daarna de oudste wijk van Berlijn: Nikolaiviertel in om iets te gaan eten. In de gerestaureerde panden vind je wijnhuizen, souvenirwinkels, cafés en restaurants. Berlijners noemen het Nikolaiviertel spottend het ‘socialistische Disneyland’. Het ziet er allemaal erg toeristisch uit, maar wel gezellig. We eten bij een apart restaurantje waar de ober zelf niet weet wat hij op zijn aanbiedingen bord heeft staan. Het eten is goedkoop maar van de prijs van een wijntje sla je steil achterover.
Na het eten houden Jorg, Nanda en Linda het voor gezien, maar we zijn maar één keer in Berlijn dus ik ga met de mannen (Sieger en Stephan) nog even stappen. Heerlijk zitten op een verwarmd terras op de Hackeschen Markt. Een leuk plein met allemaal restaurantjes en kroegjes. Als het te koud wordt gaan we naar binnen. Het blijkt dat de metro over de kroeg loopt dus af en toe trilt het hele gebouw. Als afsluiting gaan we nog naar een Ierse pub waar een bandje speelt. Het was een hele leuke gezellige avond al had de taxi chauffeur wel even moeite om ons hotel terug te vinden. Gelukkig kon ik de volgende dag in de bus naar huis verder slapen.
Ik moet zeker nog een keer terug naar Berlijn want ik heb nog geen 1/3 gezien van wat ik wilde zien. Er is gewoon veel te veel te bekijken en te doen.
Als we verder lopen komen we bij twee gigantische rood granieten blokken, waarvoor zich een knielende soldaat bevindt. Aan de linkerkant een oudere, aan de rechterkant een jongere soldaat. In vol ornaat en met machinepistool bewijzen ze hun gevallen kameraden de laatste eer en waken over hun graven. Van hieraf lopen we over een denkbeeldig grafveld (de werkelijke graven van de gevallenen liggen aan de zijkanten en onder de grafheuvel). Het veld wordt geflankeerd door 16 marmeren sarcofagen die symbool staan voor de 16 toenmalige Sovjetrepublieken. Op deze sarcofagen zijn reliëfs met afbeeldingen van de krijgsgeschiedenis van de Sovjetvolken afgebeeld. hierop zijn uitspraken van Stalin te lezen, links in het Russisch, rechts in het Duits. Wat meteen op valt is een erg mannelijk beeld, die je als vrouw zijnde een veilig gevoel geeft. Ik heb me laten vertellen dat het beeld 12 meter hoog is en 70 ton weegt. Onder het beeld is een koepel, waarin een mooi mozaïek te zien is. Als ik als backpacker naar Berlijn was gegaan had ik waarschijnlijk dit park overgeslagen maar zonder de uitleg is het misschien ook niet zo indrukwekkend.
We rijden verder langs o.a. de Berlijnse Dom, Brandenburger Tor en het bekende Checkpoint Charlie. Helaas veel te weinig tijd om uit te stappen en op ons gemak rond te kijken. In de middag nemen we lekker de tijd om te lunchen. We hebben even genoeg informatie gehad en geen zin om binnen een half uur door een museum te rennen.
Aan het einde van de dag maken we nog een stadswandeling. Vanaf het museumeiland steken we de Spree over naar wat voorheen een sloppenwijk was van veelal Oost-Europese Joden en Berlijn werknemers, deze verscholen wijk, beter bekend als de Joodse Wijk, heet Scheunenviertel, of Barn Quarter. Het is een historische wijk waarvan de web van smalle straatjes is veranderd in een trendy buurt met entertainment, kunst en winkels. We beginnen in de Grosse Hamburgerstrasse. We zien rechts de restanten van de eerste joodse begraafplaats van Berlijn uit 1672, deze is eigenlijk helemaal verwoest door de nazi’s en was mij zonder de gids niet opgevallen. We stoppen even voor een uitleg bij de Gedenkstätte. Dit monument eert de 55.000 Berlijnse Joden die vermoord zijn. Op het monument liggen allemaal stenen. De stenen laten zien dat de nabestaande bij het monument zijn geweest, ze eren er de overledene mee en het eerbewijs kan normaal gesproken niet vergaan. We zien op deze straat ook een joodse middelbare school die goed bewaakt wordt. Verder een gezellig cafeetje en de Sophienkirche uit 1712, de eerste kerk in het Scheunenviertel.
Ver zie je onderweg overal Stolpersteine (struikelstenen) met namen en data van gestorven joden die op deze manier worden herdacht.
We lopen verder over de Auguststrasse, die bekend is vanwege zijn kunstgalerijen. Aan de linkerkant zien we Clärchens Ballhaus (www.ballhaus-mitte.de), een 19e-eeuwse danszaal. Helaas is het nog niet open waardoor we niet binnen kunnen kijken. Het gebouw ernaast is wel erg apart. Je ziet op de hogere verdiepingen zo de deuren naar buiten in eigenlijk het niets hangen. Het is hier echt super vervallen. Op nummer 69 zit een lief binnenpleintje met experimentele kunst Kunst-Werke in Berlijn (www.kw-berlin.de) Hier zou ik de volgende keer wel wat willen drinken in het café, waar ze volgend de gids grote taarten maken.
We steken de straat over en komen weer op zo’n apart verborgen hofje die ik de volgende keer waarschijnlijk nooit terugvind. Het Heckmann Höfe net voor de Tucholskystrasse. Een mooie binnenplaats met een rustige tuin en als je doorloopt een ouderwets snoep keuken, de Bonbonmacherei (www.bonbonmacherei.de). Vanaf dit rustige hofje staan we dan opeens op de Oranienburgerstrasse. Meteen aan de linkerkant is de imposante Neue Synagoge (Nieuwe Synagoge) (www.cjudaicum.de) ooit de grootste plaats van aanbidding voor de Joden in Duitsland. Met zijn prachtige bemoste groen en goude koepel kunt je hem niet missen. Er staat genoeg bewaking bij en onze gids vertelt ons dat er een terreur dreiging voor Berlijn is maar dat ze dat ons niet hebben verteld om ons niet ongerust te maken. Een dag nadat wij weer in Nederland terug waren werd de Reichstag wegens deze dreiging voor bezoekers gesloten. We sluit de wandeling af met een drankje tegenover de Joodse begraafplaats.
Op advies van de gids duiken we daarna de oudste wijk van Berlijn: Nikolaiviertel in om iets te gaan eten. In de gerestaureerde panden vind je wijnhuizen, souvenirwinkels, cafés en restaurants. Berlijners noemen het Nikolaiviertel spottend het ‘socialistische Disneyland’. Het ziet er allemaal erg toeristisch uit, maar wel gezellig. We eten bij een apart restaurantje waar de ober zelf niet weet wat hij op zijn aanbiedingen bord heeft staan. Het eten is goedkoop maar van de prijs van een wijntje sla je steil achterover.
Na het eten houden Jorg, Nanda en Linda het voor gezien, maar we zijn maar één keer in Berlijn dus ik ga met de mannen (Sieger en Stephan) nog even stappen. Heerlijk zitten op een verwarmd terras op de Hackeschen Markt. Een leuk plein met allemaal restaurantjes en kroegjes. Als het te koud wordt gaan we naar binnen. Het blijkt dat de metro over de kroeg loopt dus af en toe trilt het hele gebouw. Als afsluiting gaan we nog naar een Ierse pub waar een bandje speelt. Het was een hele leuke gezellige avond al had de taxi chauffeur wel even moeite om ons hotel terug te vinden. Gelukkig kon ik de volgende dag in de bus naar huis verder slapen.
Ik moet zeker nog een keer terug naar Berlijn want ik heb nog geen 1/3 gezien van wat ik wilde zien. Er is gewoon veel te veel te bekijken en te doen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
